Zachmurzenie 11°C

Słupy graniczne

Słupy graniczne

Studiując mapy historycznego atlasu Polski, spostrzegamy proces ciągłego przesuwania się państwowych granic. Był czas, gdy granica Polski z Niemcami przebiegała wzdłuż biegu Odry oraz hen za Szprewą. Po powstaniu Nowej Marchii słupy graniczne w rejonie Gorzowa i Santoka stały w środku nurtu Warty i Noteci oraz na polach Lubniewic i w okolicach
Sulęcina. Od XIV wieku do epoki rozbiorów, znalazły się w rejonie Międzychodu, Skwierzyny i Międzyrzecza oraz dolnego odcinka Drawy, wpływającej do Noteci pod Krzyżem. Po uzyskaniu przez Polskę niepodległości po pierwszej wojnie światowej słupy graniczne na polsko-niemieckiej granicy pojawiły się ponownie nad Odrą i Notecią, by po drugiej wojnie światowej raz jeszcze stanąć u brzegów Odry i Nysy Łużyckiej.
W następstwie przemyśleń tragicznych doświadczeń ostatniej wojny z jej ludobójstwem, z bombą atomową, etnicznymi czystkami, z ruiną miast i wsi oraz unicestwieniem dorobku kulturalnego i materialnego pokoleń ich mieszkańców, zaczęto kłaść podwaliny zjednoczonej
Europy. Europy bez granicznych słupów, symbolizujących zbrojnie strzeżone granice, w walce o które ginęły przez wieki armie żołnierzy i niezliczone rzesze ludności cywilnej.
Prezentowany polski słup graniczny jest oryginalny i pochodzi z dawnego magazynu Wojsk Ochrony Pogranicza w Kostrzynie. Słup niemiecki został wykonany w Witnicy.
 

Tekst: Zbigniew Czarnuch, [za:] Witnica na trakcie dziejów. Wydanie jubileuszowe. Miejski Dom Kultury, Witnica 2012 r.