Zachmurzenie 11°C

Kolejki fabryczne

Kolejki fabryczne

Na początku XX wieku witnicki przemysł budowlany przeżywał okres wielkiego ożywienia. Bywały dni, w których w kierunku stacji kolejowej i przystani nad Wartą jeździło do 70 wozów załadowanych cegłami, kaflami, wyrobami huty żelaza, fabryki maszyn, drewnem i wyrobami stolarskimi. Właściciele 6 cegielń, kaflami i fabryki maszyn, utrzymujący do tego celu własne konie, szukali tańszych sposobów transportu. Zaczęło się od założenia spółki, która uruchomiła w roku 1907 wąskotorową bocznicę kolejową, łączącą dworzec towarowy Kolei Wschodniej (Ostbahn) z tymi wytwórniami. Tak zwana „Rothmannschen Bahn” od nazwiska właściciela - Rothmanna, inicjatora pomysłu, prowadziła polami wsi Scharnhorst (dziś ul. Kościuszki), dalej obok huty, aby za nią rozgałęziać się do cegielń, dochodząc do
ulicy Sportowej. Planowano przedłużenie jej przez Sosny do Lubiszyna, do linii kolejowej łączącej Gorzów z Myśliborzem. Kolejka, po której zachowała się do dziś na terenie cegielni tylko remiza na lokomotywę, dotrwała do lat dwudziestych, ustępując miejsca samochodom. Do końca XX wieku zachowała się natomiast zbudowana nieco później krótka bocznica kolejowa, łącząca dworzec z dawną fabryką przetworów ziemniaczanych (później wyrobów metalowych) i tartakiem. Jej spalinowa lokomotywa stoi na terenie fabrycznym do dziś. Po wojnie w Witnicy udało się utrzymać w ruchu tylko jedną cegielnię, która pracowała do roku 1999. Cegielnia ta posługiwała się do końca swego istnienia eksponowaną w Parku małą lokomotywą spalinową, wyprodukowaną w roku 1953 w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Poznaniu.
 

Tekst: Zbigniew Czarnuch, [za:] Witnica na trakcie dziejów. Wydanie jubileuszowe. Miejski Dom Kultury, Witnica 2012 r.