Zachmurzenie 11°C

Herb miasta

Herb miasta

 

Rybacko - rolnicza Vietz, czyli Witnica, jak każda inna wieś dawnej Nowej Marchii (taką nazwę nosiła część Brandenburgii, położona na wschód od środkowej Odry) posiadała pieczęć z graficznym znakiem. Widnieje na nim snopek zboża, kosa i grabie. Gdy w końcu uzyskała prawa miejskie, o które zabiegano bezskutecznie od dziesiątków lat, a co nastąpiło za rządów partii Adolfa Hitlera, na pieczęciach miasta pojawił się ogólnoniemiecki czarny orzeł ze swastyką. Miasto odrębnego herbu nie otrzymało. W roku 1946 władze ministerialne zażądały od miast, które herbów nie posiadały, by przedłożono je do zatwierdzenia. Pracownik Zarządu Miasta Robert Rauziński (Rauze), jednocześnie nauczyciel historii w tutejszym gimnazjum, wraz z uczniami, wśród których był i autor tych słów, opracowali projekt herbu, na którym znalazł się mur symbolizujący witnicki przemysł materiałów budowlanych i chmiel będący symbolem przemysłu spożywczego - w tamtym czasie mocno podkreślane walory miasteczka.
W świetle dotychczasowych ustaleń najstarszy wizerunek obecnego herbu Witnicy, autorstwa prof. Włodzimierza Dworzaczka, opublikowany został w książce „Ziemia Lubuska”, wydanej w Poznaniu w roku 1950. Uczeni poznańscy, zbierając materiały do tej pracy, byli także w Witnicy, zatem jest prawdopodobne, iż zaprojektowany przez W. Dworzaczka herb jest naukową wersją wcześniej opracowanego projektu uczniowskiego. Hipoteza wymaga weryfikacji w dalszych archiwalnych poszukiwaniach.
Herb widnieje na maszcie i dodatkowo na odrębnej metaloplastycznej kompozycji. Fantazyjnie kuta krata z motywem herbu miasta, autorstwa Franciszka Rękasa, pochodzi z okresu zmiany ustroju z socjalistycznego na kapitalistyczny. W zamyśle władz miasta miała być pierwotnie umieszczona w okolicy wejścia na Targowisko Miejskie w czasach, gdy obecny skwerek zajmowała przejęta przez miasto stacja benzynowa. Krata miała zapewniać bezpieczeństwo pieszym i skierowywać ruch ku ścianie budynku zwanego „Jubilatką”. W wyniku protestów mieszkańców stacja została zlikwidowana, a niewykorzystana krata trafiła do Parku, symbolizując epokę politycznego przełomu.

Tekst: Zbigniew Czarnuch, [za:] Witnica na trakcie dziejów. Wydanie jubileuszowe. Miejski Dom Kultury, Witnica 2012 r.

Załączniki: