Lekki śnieg 0°C

Turbina wodna

Turbina wodna

Wody potoku przepływającego przez Witnicę wykorzystywano w czterech zakładach, których urządzenia poruszane były kołami wodnymi, potem turbinami, a w końcu silnikami elektrycz-
nymi. Były to: młyn papierniczy zamieniony później na zbożowy; tartak – z biegiem lat przebudowany na odlewnię żelaza i fabrykę maszyn oraz dwa kolejne młyny zbożowe.
O młynach na Witnie wspominano już w roku 1298 – jednym z nich mógł być młyn, na terenie którego powstał Park Drogowskazów. Około roku 1875 młyn ten został wyposażony w maszynę
parową, która go poruszała oraz ogrzewała wodę w uruchomionej obok łaźni. Richard Brust – ostatni właściciel – miał tu także mały tartak i wydzierżawiał staw młyński na kąpielisko.
Latem 1945 roku młyn był w użytkowaniu 5 Dywizji Wojska Polskiego, administrowany przez jej żołnierza, Stanisława Dysiewicza z Czortkowa na Ukrainie. Po zdemobilizowaniu, pod koniec tego roku, S. Dysiewicz przejął zakład i przez kilka lat go prowadził. Opuszczony w końcówce lat 50. młyn i przyległy dom mieszkalny wraz z zabudowaniami gospodarskimi oraz łaźnią został rozebrany w latach 60. XX wieku. Na jego miejscu urządzono park i kąpielisko miejskie, a w roku 1995 Park Drogowskazów i Słupów Milowych Cywilizacji.

 

Tekst: Zbigniew Czarnuch, [za:] Witnica na trakcie dziejów. Wydanie jubileuszowe. Miejski Dom Kultury, Witnica 2012 r.